2006/Oct/04

HappY BirthDaY

to

Tatsuya Ueda

October 4 ,2006

Fiction : Nakamaru x Ueda,

Close to you

โธ่โว๊ย...ให้มันได้อย่างนี้ซิน่า..คนกำลังรีบทีไรเป็นอย่างงี้ทุกที ชายหนุ่มบ่นอย่างหัวเสีย บนรถที่ติดร่วมครึ่งชั่วโมง วันนี้ไม่ได้อย่างใจเค้าเลยซักอย่าง...ทั้งการประชุมที่ยืดเยื้อกว่าปกติ รถก็ติดอย่างกับว่าวันนี้มีละครยอดฮิตตอนจบ ฝนก็ยังตกลงมาเทน้ำเทท่าอีก ที่อารมณ์เสียน่ะก็ไม่ใช่อะไรหรอก..เพียงแค่วันนี้เป็นวันเกิดของหวานใจของนายยูอิจิเค้า..ก็เท่านั้น

ป่านนี้ทัตจังต้องบ่นแล้วแน่ๆเลย...ฮึ๊ย ยังบ่นไม่เลิก...เป็นใครหล่ะจะไม่บ่น..ให้เค้ารอมาเกือบชั่วโมงแล้วนะยูอิจิ..เตรียมตัวรับโทษได้เลย...555+

อีกฝ่ายที่กำลังรอ......

ทัตจัง...ยังไม่กลับอีกหรอ..ไหนว่าวันนี้มีนัดไง..น่าน..เจ้าเพื่อนเต่าตัวดี..คนยิ่งอารมณ์เสียอยู่..มากวนให้ขุ่นยิ่งกว่าเดิม...ทัตจังนั่งหน้างออยู่ภายในร้านตัดผมชื่อดัง...อ๋อ..ลืมบอกไป..ทัตจังเค้าเป็นHair Stylists หน่ะ...แล้วเจ้าเพื่อนเต่าก้อไม่ใช่คนอื่นคนไกล..คาเมะจัง..ช่างผมคนดังอีกคนของร้าน..ที่วันนี้ยังอยู่กันพร้อมหน้าก็เป็นเพราะสาเหตุเดียวกัน..ฝนตก..รถติด...แฟนยังไม่มารับ...

อือ...ก็...ยูยังไม่มารับเลย..คอยดูนะ...มาถึงจาเอาให้เข็ดเลย...นัดไม่เป็นนัด ที่จริงคงอยากจะตอกเพื่อนแรงกว่านี้หรอก แต่เพราะวันนี้เป็นวันเกิด.เลยไม่ค่อยอยากอารมณ์เสีย..แถมไอ้คนผิดไม่ใช่เพื่อนของเค้านี่นา...พ่อตัวดีนั่นต่างหาก..นัดไว้ไม่เป็นนัด..คอยดูนะ..จะให้ง้อให้เข็ด

เอาน่า..ฝนตก..รถก้อติดเป็นธรรมดา..นี่จินก้อเพิ่งโทรมาว่ารถติดมาก..คงมาถึงช้าหน่อย..ทัตจังก้อใจเย็นๆหน่อยเถอะ...บางทีชั้นว่า...นายก้อขี้งอนเกินไปนะ เอาอีกแล้ว..เจ้าเต่ามาสะกิดใจอีกแล้ว...แต่ก้อนะ..จริงๆแล้ว..ทัตจังไม่ใช่คนที่เอาแต่ใจตัวเองนักหรอก...ก้อเป็นกับคนพิเศษคนเดียวก้อเท่านั้นแหละ..ก้ออีตาบ้านั่นชอบตามใจเค้านี่นา..แถมไม่เคยบ่นอีกตังหาก..ถ้าจะโทษก้อต้องไปโทษคนตามใจซิ..ไม่ใช่เค้า..

แต่ยังไม่ทันได้พูดแก้ตัวกะเจ้าเพื่อนตัวดี...เจ้าคนที่ทำให้อารมณ์เสียก้อวิ่งตากฝนเข้ามาในร้านพอดี

อ่า...เปียกหมดเลย..ไม่นึกว่าจะเปียกขนาดนี้..รอนานไหมทัตจัง อีตาบ้าของทัตจังวิ่งเข้ามาในร้าน..เปียกไปทั้งตัว...แต่ก้อไม่ได้สนใจตัวเองนักหรอก..ร่มมีนะ...แต่ไม่กาง..ใจคิดแต่ว่า..ต้องรีบมา..เพราะวันนี้..จริงๆแล้วยูไม่อยากให้ทัตจังอารมณ์เสียหรอก..เค้าอุตส่าห์มีโอกาสบอกเรื่องนี้กับคนรักแล้ว..ไม่อยากให้เสียบรรยากาศหน่ะ

อืม..คนดีของยูหน่ะ..นั่งหน้าหงิกมาเกือบชั่วโมงแล้ว คาเมะตอบคนรักของเพื่อน..กะว่าจะหันไปยิ้มแซวๆกับเพื่อนรักซะหน่อย...แต่ที่ๆเมื่อกี้คนแสนงอนนั่งอยู่...ไม่มีแล้วอ่ะ..

อ่ะ..งอนผมอีกแล้ว..โธ่..แล้วผมจะทำยังไงหล่ะ..คาเมะจัง ยูอิจิขอร้องเพื่อนคนสวยของคนรัก คาเมะเองก้อเหวอไปเหมือนกันนะ..นึกว่าเห็นยูวิ่งตัวเปียกเค้ามาจะเห็นใจ...ไม่โกรธ...ที่ไหนได้..ไปไหนแล้วก้อไม่รู้

แต่ในขณะที่ยูยืนทำหน้าละห้อย(หน้านะ..ไม่ใช่ปาก..ชั้นรู้คิดอารายกันอยู่) คาเมะจังก้อทำอะไรไม่ได้...ได้แต่ทำหน้าเห็นใจ..ก้อช่วยไม่ได้หล่ะนะ..คนที่ทำให้ทัตจังเป็นแบบนี้..ก้อนายเองหล่ะนะ..ยูอิจิ ก้อมีผ้าขนหนูผืนเล็กๆ..อุ่นๆ..โป๊ะลงมาที่หน้าของชายหนุ่ม...อ่า...ทัตจังนั่นเอง

อ่ะ..หนาวไหม...ที่นี่ไม่มีผ้าผืนใหญ่หรอกนะ..นี่ก้อผ้าเช็ดหน้าชั้น... ทัตจังนั่นเอง...ที่หายไปหน่ะ..ไม่ได้งอนหรอกนะ..แต่พอเห็นร่างหนาวิ่งเข้ามาในสภาพเปียกโชก..เค้าก้อแค่..เป็นห่วง..นิดหน่อย..ก้อเท่านั้น

อ่า.....ไม่ได้งอน..แต่เป็นห่วง...อืม..เจ้าเต่าตัวดีพูดพลางยิ้มล้อเลียนเพื่อน...ส่วนยูอิจิอ่ะหรอ..พูดไม่ออกแล้วหล่ะ...มัวแต่..ปลื้มอยู่

นี่นายจะจ้องชั้นอีกนานไหม..คาเมะ..ทัตจังตวาดเจ้าเพื่อนตัวดี...ก้อดูซิ..แค่เค้าเช็ดหน้าให้ยูแค่นี้..ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วยหล่ะ...นี่เค้าก้อเขินเป็นนะ..

เอาเถอะๆๆ...ไม่จ้องก้อได้...เอ้า..มัวแต่เช็ดอยู่นั่นหล่ะ...ชั้นว่าพวกนายรีบไปเถอะ..ฝนซาแล้ว..แล้วยูจอดรถไว้ที่ไหนหล่ะ...ให้ชั้นถือร่มไปส่งอีกคันไหม..นายเอามาอันเดียวนี่นา คาเมะเสนอตัวช่วยเพื่อนอย่างมีน้ำใจ

ไม่เป็นไรหรอก..คาเมะจัง..ผมเกรงใจหน่ะ..รถจอดอยู่ในซอยข้างๆนี่เอง...เดี๋ยวให้ทัตจังกางร่มคนเดียวก้อได้..ไหนๆผมก้อเปียกแล้ว ยูปฏิเสธอย่างเกรงใจ...แล้วก้อไม่ใช่อารายหรอก...เดี๋ยวเพื่อนตัวดีอาจจะมาฆ่าเค้าได้..ถ้าเต่าน้อยของมันไม่สบายเพราะเค้า..จินมัน..น่ากลัวจะตายคาเมะพยักหน้ารับคำ

งั้นนาย..มาเดินใกล้ชั้นแล้วกันยู...ร่มก้อไม่ได้เล็กมาก..ชั้นว่าเรา 2 คนหน่ะ..สบายมาก ทัตจังออกความคิดเห็น...ก้อเป็นห่วงนี่นา...แล้วถ้ายูไม่สบาย...เค้าก้อต้องดูแลนี่นา...ไม่เอาหรอก..เดี๋ยวได้ใจ

แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่ทัตสึยะคิด..ร่มมันคันเล็กกว่าที่คิด...เลยกลายเป็นว่า...ร่างเล็กต้องอยู่ในอ้อมกอดของร่างหนาแทน...ยูหน่ะหรอ..ไม่ต้องคิดเลยว่าหน้าจะบานขนาดไหน..ดีจริงๆเลยนะยู..วันนี้หน่ะ..เซอร์วิสพิเศษเลยนะนี่ กว่าจะมาถึงรถ..รู้สึกว่าวันนี้พี่ยูจะได้กำไรเป็นพิเศษเลย

ไปที่ร้านกันเลยนะ..ทัตจัง.. ยูพูดทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน...

แล้วแต่นายแล้วกัน...ชั้นก้อไม่ได้ห...พูดไม่ทันจบ..แต่มีเสียงท้องร้องออกมาจากร่างเล็ก...ร่างหนาจะขำก้อไม่กล้า..ได้แต่อมยิ้ม..แต่คนตัวเล็กหน่ะหรือ..หน้าแดงทำไม่รู้ไม่ชี้ไปแล้วหล่ะ

งั้น...ไปเลยหน่ะดีแล้ว..ยูอิจิออกรถ..ไม่ลืมเปิดซีดีแพลงโปรดให้คนตัวเล็ก...อยากให้อารมณ์ดีๆ..เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษนี่นา

ภัตตาคารเล็กๆ..ที่ภายนอกไม่ได้ดูหรูหรา..แต่ภายในให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด..โทนสีครีมส้ม..ให้ความรู้สึกดีมากๆ...ร้านนี้ถือเป็นร้านโปรดของทั้งคู่..เมื่อไปถึงพนักงานที่คุ้นเคยยกอาหารมาเสิรฟ์แทบจะทันที (พี่ยูเค้าเป็นคนรอบคอบ..รู้ว่าทัตจังหิว..ถ้าให้รออีก..เดี๋ยวอารมณ์เสีย) พร้อมไวน์ยี่ห้อโปรดของร่างบาง...ซึ่งก้อแน่นอนว่า..ร่างบางเผลอยิ้มถูกใจ..ก้อยูหน่ะ...รู้ใจเค้าไปหมดเลยนี่นา..ที่จริง..ไม่ต้องเป็นวันเกิด..หรือวันพิเศษอะไรหรอก..เพียงแค่มียูอยู่ใกล้ๆ...ร่างบางก้อรู้สึกทุกๆวันหน่ะ..พิเศษเสมอ...ซึ่งก้อคงไม่ต่างจากความคิดของร่างหนาเช่นกัน...ยูอิจิยอมทำทุกอย่าง..เพื่อให้คนตรงหน้ามีความสุข..ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน..แค่คนตรงหน้ายิ้มให้เขา...ก้อหายเหนี่ยแล้วหล่ะ....ผ่านมา7ปีนับตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบกัน..ซึ่งวันนี้...ยูตัดสินใจได้แล้ว..เค้าต้อง..ทำ..ซะที

ทัตจัง...ยูมีของขวัญจะให้ ยูอิจิตัดสินใจพูดออกมา...อืม..ร่างบางแอบสงสัย..ทำไมยูต้องทำท่าซีเรียสจังเลย..ก้อวันเกิดนี่นา..ก้อต้องให้ของขวัญสิ..ร่างบางแบบมือรับอย่างว่าง่าย...อืม...ไหนอ่ะ....แล้วคนให้..ทำไมไม่ให้ซะทีล่ะ..ทัตจังทำหน้าประหลาดใจ..ยูอิจิตัดสินใจพูดต่อ

คือ...ผมคิดมานานแล้วนะทัตจัง..ตั้งแต่เรา....คือ..ผมมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ๆคุณ...คอยดูแล..คอยเอาใจ..บางทีที่ผมต้องกลับไปอยู่ที่บ้านคนเดียว...มัน..เงียบ..แล้วก้อทำให้ผมคิดว่า...ถ้ามีคุณมาอยู่กับผม...ผมคงจะมีความสุขมากๆ...คือ..คุณ..แต่งงานกับผมนะ ยูอิจิพูดด้วยน้ำเสียงที่...ไม่ค่อยแน่ใจนัก...กลัวซิ..กลัวมากๆเลย..ถ้าทัตจังปฏิเสธหล่ะ...ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะอยู่ต่อยังไง...แต่พอเงยหน้ามาสบตากับร่างบาง...

ทัตสึยะน้ำตารื้น...พลางสะอื้น...ยูอิจิหน้าเสีย...แต่คำพูดของร่างบาง..ทำเอาร่างหนาเริ่มยิ้มออก

ชั้น...ชั้นเอาแต่ใจตัวเองนะ

ไม่เป็นไร...ผมจะเอาใจคุณทุกอย่าง

ชั้น..ชั้น..ฮึก..ชั้นขี้งอน..แล้วก้อ..ชอบว่านายด้วยนะ..ฮึกๆ

แต่ผม..ก้อคอยง้อนี่นา...แล้วทัตจังหน่ะ..จริงๆแล้วใจดีกับผมจะตาย

ชั้น...ชั้น..ไม่ได้เหมือนอย่างคาเมะนะ..ที่ตามใจจิน...แล้วชั้นก้อขี้หึงด้วย

อ่า..อันนั้นรู้ดีเลยหล่ะ...คุณก้อคือคุณนะทัตจัง...ผมไม่ได้รักคาเมะนี่นา...คนที่ผมรัก..คือคุณนะ..ทัตสึยะ...อ่า...เรา...ไปอยู่ด้วยกันเถอะนะ

จบคำพูดของร่างหนา..น้ำตาก้อพรั่งพรูออกมาจากตากลมโต....พลางสะอื้นตัวโยน...

ชั้น...ฮึก...ชั้น..ก้อรักนายนะ..ยู แค่คำพูดนี้เท่านั้น..สำหรับยูอิจิแล้ว....ยอมแลกทุกอย่างเลยหล่ะ...

ยูอิจิกุมมือของร่างบาง...สวมแหวนที่เตรียมมา..จูบเบาๆที่มือนิ่ม..ในที่สุด...ก้อเป็นของเขาแล้ว...

ร่างเล็กเขินอาย...แต่ก้อไม่กล้าชักมือหนี...วันนี้..เป็นวันเกิดที่เค้า..มีความสุขที่สุดเลย

หลังจากอาหารมื้อพิเศษและของขวัญสุดพิเศษ...ถึงเวลาที่ต้องพาร่างบางไปส่งบ้าน..(อ่านะ..เพิ่งบอกเค้าเอง..จาพาไปเลย..ก้ออาจจะเป็นการลักพาตัวไป...ไม่ดีๆๆ..เครดิตเสีย..เดี๋ยวพ่อแม่เค้าไม่พกให้..ยูอิจิช้ำใจตาย..55+)

ผมไปส่งที่บ้านนะครับ ยูอิจิพูดขึ้น...จริงๆแล้วอยากพาไปที่คอนโดของเขาใจจะขาด...แต่ไม่อยากเอาเปรียบร่างบางสักเท่าไหร่...สำหรับเค้าแล้ว...เค้าก้ออยากจะอ้อนบ้างหรอกนะ..แต่ไม่อยากบังคับใจ...แค่ให้ยูได้ชื่นใจบ้าง..นานๆครั้งก้อพอแล้วหล่ะ

เอ่อ..คือ..ชั้นโทรไปบอกพี่แล้วหล่ะ..ว่าวันนี้จะไปค้างกับนาย...ร่างบางพูดตอบ...แต่ไม่หันหน้ามาหรอกนะ...บ้าหรอ..น่าอายจะตาย...แต่วันนี้เป็นพิเศษหรอกนะ..

ถ้าอย่างนั้น...พรุ่งนี้..ผมจะไปพูดเรื่องของเรา...กับคุณพ่อคุณแม่..แล้วก้อคุณพี่นะครับ ยูอิจิบอกร่างบาง...เค้าอยากทำให้มันถูกต้อง...ก้อบอกแล้ว...พี่ยูเค้าเป็นคนรับผิดชอบ

ก้อ..ก้อแล้วแต่นายสิ...ตาบ้า...พูดอยู่นั่นแหละ...ชั้นเขินนะ...ไปๆ..ขับรถไปเลย..เลิกพูดซะทีร่างเล็กหน้าแดงหันมาตวาดคนรัก.....แล้วหันหลังให้แบบเดิม...เขินจะแย่...ยูก้อบ้า...มองแล้วก้อยิ้มอยู่ได้...

ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันเกิดที่มีทุกๆปี....แต่วันนี้...ทัตสึยะ...ได้ของขวัญที่พิเศษกว่าปีไหนๆเลยหล่ะนะ....

Ending.....

แด่เพื่อนรักคนดี...ในที่สุด..ฟิค2ชั่วโมงที่แกบอกว่าชั้นจะทำไม่เสร็จ...ก้อเสร็จเฟ่ย....นั่งหน้ามันเพื่อแกเลยนะเนี่ย....กลับมาจากสอบเครียดๆ...ได้แกล้งแกแบบนี้..รู้สึกดีเป็นบ้าเลย...

เอาหล่ะๆๆ...ไหนๆวันนี้ก้อเป็นวันเกิดจองทัตจังทั้งที...ก้อขอให้ทัตจังมีความสุขมากๆ...รักกับพี่ยูไปนานๆน้า....

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ..มือใหม่หัดแต่ง..ชอบไม่ชอบยังไงบอกกันได้นะ

**Hayashi**

Comment

Comment:

Tweet


สนุกดีค่ะ
ทัตจังน่ารักดีอ่า พี่อึ้นก็ไม่มีแววทะเล้นเลย อิอิ
พอดี แวะเข้ามาอ่านนะค่ะ
#7 by yuyu (61.7.165.24 /192.10.1.127, 61.7.165.24, 61.7.165.24) At 2007-04-28 17:51,
ชอบจังให้...ยูอิจิคู่กับทัตจังเนี้ย....ชอบๆ
#6 by goy (203.146.128.138 /10.172.60.233) At 2007-03-13 15:02,
HBD ทัตจังย้อนหลังนะคะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ ฟิคน่ะน่ารักดี ขนาดไม่ค่อยจะเชียร์เท่าไหร่นะ ว่าแต่ถ้าเป็นวันเกิดคนสวย Hayashi จะกรุณามาแต่งฟิคน่ารัก ๆ แบบนี้พี่กี้กะคนสวยให้อ่านบ้างจะได้ไหมน้า.....
#5 by Smile (203.113.81.139) At 2006-10-05 23:30,
ช้าไป 1 วัน แต่ก็ HBD อุเอดะด้วยคนนะคะ
#4 by Yohan Nefia At 2006-10-05 18:08,
ที่รัก พรุ่งนี้ ตายยก

เดอะแก๊งค์แน่ๆๆๆๆ

โมโหๆๆๆๆ ชิชิ จะฆ่าห้อยด้วย

บังอาจมายุ่งกะที่รักเค้าทำไมนะ

ที่รักก็ไปยุ่งกะ ห้อยทำไมอ่ะ

สรุปอิจฉาห้อยโว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
#3 by Noonit At 2006-10-04 22:23,
HBD Ueda เย้
ขอให้หล่อยิ่งขึ้นนะ
#2 by PiN At 2006-10-04 21:51,
น่ารักดีเพื่อนเตย...

2 ชั่วโมงแต่งได้ขนาดนี้ ฉันขอซูฮกเลยแก...

ฉันยังทำไม่ได้เลย 2 ชั่วโมงจะได้ถึง ตอนหนึ่งหรือเปล่าก็ไม่รู้...

สุดท้ายนี้ สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ...ทัตจัง สุดที่รักของพี่ยู...
#1 by Beautiful Day' ★・゚☆♪・° At 2006-10-04 21:41,